Racławiczki
Strona główna
W górę
Smolarnia
Ścigów
Racławiczki
Dziedzice

 

Po raz pierwszy były wzmiankowane w spisach urzędowych w 1383r. po łacinie i niemiecku jako Polonicalis Rastlowitz. W 1531 zostały wymienione po łacinie i po polsku jako Raslowice Polonicalis. Później były zanotowane w źródłach jako Polski Raslawicz. Nazwa Polnisch Raselwitz wprowadzona została w XVIIw. W 1845 r. występowały jako Polskie Racławice. Polską zdrobniałą formę wprowadzono tu dla odróżnienia Racławic Niemieckich (Deutsch Rasselwitz) leżących także w powiecie prudnickim. W oficjalnych niemieckich dokumentach  określano je jako Polnisch Rasselwitz, czy też Polskie Raslowice. Dopiero w latach trzydziestych XX w. władza hitlerowska zmieniła nazwę na typowo niemiecką- Rosstal.

 W latach trzydziestych XIX w. znajdował się tu majątek należący do barona Sehrr-Thoss z Kujaw. Wieś w 1828 r. liczyła 91 domów i 518 mieszkańców w tym 6 ewangelików z kościołem w Krapkowicach. Racławiczki posiadały również wtedy młyn wodny. Wraz ze zniesieniem poddaństwa tutejszy kierownik szkoły i 42 chłopów otrzymali prawo wypasu bydła na królewskim obwodzie leśnym Dziedzice. To prawo zostało w 1864r. podwojone i zrefundowane. W latach sześćdziesiątych XIX w. Wieś zamieszkiwało 17 kmieci czyli tzw. pełnych chłopów, 19 zagrodników, 57 chałupników. Posiadali oni 1112 mórg ziemi ornej. Właściciele gruntów i nauczyciele przed zniesieniem poddaństwa podlegali obwodowi leśnemu w Dziedzicach. Majątek w Racławiczkach zmienił wtedy właściciela. Został nim jeden z najbogatszych ludzi na Śląsku, porucznik z Miechowic pod Bytomiem Hubert von Fiele-Winckler. Generalna dyrekcja tego dużego majątku obejmująca kopalnie, huty, fabryki i gospodarstwa rolne znajdowała się w Katowicach. Majątek szlachecki w Racławiczkach miał 467 ha, w tym 120 ha ziemi ornej i 238 ha lasu. Folwark wprawdzie specjalizował się w leśnictwie, lecz w działalności rolnej ukierunkowany był na hodowlę krów i owiec.

Według powieści najstarszych mieszkańców wsi kaplica, która znajduje się na ulicy Leśnej (niedaleko lasu w drodze na Serwitut) związana jest też pewna legenda. Otóż władca tych terenów, do których należały Racławiczki, a był nim jeden z najbogatszych ludzi na Śląsku Hubert Von Tiele - Winkler, właściciel zamku w Mosznej, pewnego razu wybrał się na polowanie. Niewiadomo z jakiej przyczyny, konie się spłoszyły i pognały w nieznanym kierunku. Zaczęto poszukiwania tych koni. Jak głosi legenda konie te same zatrzymały się w miejscu gdzie dziś znajduje się kaplica i tam też je odnaleziono. Uradowany właściciel w podzięce Bogu postawił w tym miejscu tę właśnie kaplicę, a że miało to miejsce 25 kwietnia została ona poświęcona świętemu Markowi. Do historii naszej miejscowości przeszedł też fakt historyczny, kiedy w 1683 roku Król Jan Sobieski udał się do Wiednia aby pogromić Turków i przejeżdżał przez nasze tereny. Zatrzymał się wraz z swoją armią na odpoczynek na dzisiejszym boisku LZS - u i tam też spędził noc. Drzewo pod którym spał nazwano drzewo Sobieskiego. Niestety do czasów dzisiejszych drzewo to ze względu na swój wiek nie przetrwało

W Racławiczkach znajduje się Szkoła Podstawowa, Przedszkole, Biblioteka, świetlica wiejska, wiejski ośrodek zdrowia z poradnią ogólną, działa Ochotnicza Straż Pożarna (OSP) i LZS. Czynny jest także Bar "Jubilatka".

Historia Kościoła

Pierwsze wzmianki o kościele parafialnym św. Marii Magdaleny w Racławiczkach pochodzą z 1447 r. Należał on do archiprezbiteratu w Głogówku, choć niemiecki badacz Carl Shinke umieścił go w archiprezbiteracie opolskim. Informacje o nim zamieszczono w rejestrze świętopietrza. Obok języka niemieckiego posługiwano się w tutejszym kościele także językiem polskim. Np. kazania w latach 1687-1688 głoszone tu były także w języku polskim. Do parafii w Racławiczkach należały wtedy tak jak i dzisiaj Dziedzice, Ścigów, Smolarnia, Serwitut i Kopalina. Kościół Parafialny po raz pierwszy jest wzmiankowany w 1447 r. jako mały, drewniany kościółek. W 1802 r. ksiądz Gregorius Breuer po wybudowaniu murowanego kościoła w Strzeleczkach, rozpoczął budowę z kamieni polnych murowanego kościoła w Racławiczkach. Obecna bryła świątyni wzniesiona została staraniem wsi i dzięki wielu zamożnych ofiarodawców. W 1853 r. wybudowano wieżę kościelną stojącą obok kościoła od strony frontalnej. W latach 1912-1914 rozbudowano kościół łącząc go z wieżą kościelną. Wieża ma 31 metrów wysokości, a kościół 10,60 metra. Długość kościoła wynosi 26,20 metrów, a szerokość 15,70 metrów. W prezbiterium kościoła występuje sklepienie krzyżowe i sufitowe z fasadą. Na wieży znajduje się hełm baniasty z chorągiewką i z datą 1913. Ołtarz, ambona i chrzcielnica mają charakter barokowy i pochodzą z pierwszej połowy XIX w. Znaczącym zabytkiem w kościele jest także późnobarokowy obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVII w. Najstarszym elementem kościoła jest wywodzący się być może jeszcze ze starego kościoła zabytkowy dzwon odlany w 1618 r. przez Adama Schrauba. Przez kilka wieków atrakcją kościoła był zegar słoneczny umieszczony na wieży.